Później samochodem przez miasteczka i autostradą przez lasy, w słońcu, z głowami bolącymi od słońca i klimatyzacji. Genialny kontrast językowy – z tyłu dzieci i nursery rhymes, piosenki i śmiech, z przodu 30+, bariera językowa odmierza humor. Na widok kolejnej podróbki gotyckiej katedry pośród miasteczka z parterowych panelowych domków kolega wydaje japoński pomruk (jak zapisać taką nosówkę?) i powiada ‘Trying to make it just like Europe. Every village has a church’. Zatrzymujemy się na skrzyżowaniu, przed nami domek i neonowy napis ‘Psychic Reading & Tarot’ (wraz z ceną) – ‘Hope we can make it next time. Only 15 dollars.’

Ten eksport dziecka do Kanady – hardkor.

Jednym z dokumentow, ktore musialem kompletowac do NZ, bylo zaswiadczenie przez odpowiedniego lekarza o stanie mojego zdrowia. podobna procedura obowiazuje rowniez w Kanadzie i AUS, wiec lekarze, ktorzy sobie dorabiaja wystawiajac podobne zaswiadczenia, ‘obsluguja’ czesto te kraje naraz. Stojac w kolejce w poznanskim szpitalu po to wlasnie zaswiadczenie, poznalem dziewczyne, na oko z 18 lat, i jej matke. Dziewczyna na necie poznala Polaka z Kanady, po paru mailach i dwoch spotkaniach zdecydowala sie na slub i na wyjazd do Kanady. Zarowno ona jak i jej matka byly naprawde dumne z tak szczesliwego dla corki losu – wyjechania do *Kanady*. Dziewczyna rzucala rowniez liceum.